![SELFLOVE COVER 05568fce](/wp-content/themes/yootheme/cache/05/SELFLOVE-COVER-05568fce.jpeg)
Perfectly Imperfect: Ήρθε η ώρα να σου αναγνωρίσεις όσα είσαι και οφείλεις να είσαι!
Το 2021 πλησιάζει στο τέλος του, ωστόσο , δε γνωρίζουμε ακόμη, έπειτα από τόσους αγώνες που έχουν δοθεί για το self love, σε φυσικό επίπεδο αλλά και σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, πότε θα υπάρξει η μέρα που θα αποδεχτούμε πλήρως τις «ατέλειες» , που μοιάζει να ξεχνάμε ότι όλοι μας έχουμε.
Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για την αξία της συμφιλίωσης με όσα δεν μας αρέσουν απαραίτητα στον εαυτό μας όσον αφορά την εξωτερική μας εμφάνιση. Είναι σίγουρο όμως πως αν και το ζήτημα αυτό τίθεται αναφορικά με αυτό που δείχνουμε, οι ρίζες του βρίσκονται σε όσα είμαστε, ή μάλλον καλύτερα, σε όσα μαθαίνουμε έμμεσα ότι θα «έπρεπε» να είμαστε. Είμαι βέβαιη πως αν μπορούσαμε να παρατηρήσουμε μία από τις ατέλειες που βρίσκουμε και υπεραναλύουμε στον εαυτό μας, πάνω σε κάποιον άλλον, δεν θα χαρακτηρίζαμε αυτό του το γνώρισμα ως «ατέλεια», «ψεγάδι», θα τολμήσω να πω, πως ίσως να μη το παρατηρούσαμε καν, ή ενδεχομένως ακόμα να το θεωρούσαμε και μοναδικά ιδιαίτερο και ξεχωριστό .
Με αφορμή ένα post της Βρετανικής Vogue στην σελίδα της στο Instagram , αποφάσισα να αναφερθώ στην αποδοχή και τον ενστερνισμό, όσων επιλέγονται από μία «άγραφη» κοινή αισθητική, να μη προβάλλονται .
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη British Vogue (@britishvogue)
Στo post αυτό (που λάτρεψα), αντικατοπτρίζει την σημασία και ανάγκη που υπάρχει για την ρεαλιστική και ακάλυπτη εκπροσώπηση όλων των σημείων του ανθρώπινου σώματος , όχι των πιο «κολακευτικών».
Δεν έχουμε ανάγκη από επεξεργασμένες μη αληθινές εικόνες.
Μάλιστα, διαβάζοντας τα σχόλια κάτω από το post αυτό, συνειδητοποίησα για ακόμα μία φορά, πώς τα social media έχουν δημιουργήσει αυτή την ψευδή εικόνα της πραγματικότητας την οποία – έστω και υποσυνείδητα- την συντηρούμε.
Χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ εικόνες σαν αυτή της Vogue, να δημοσιεύονται, να γίνονται ορατές όλο και πιο συχνά, ώστε να μπορέσουμε όσο πιο σύντομα γίνεται να αποδεχτούμε, να απολαύσουμε, ό,τι πιο φυσιολογικό, το ανθρώπινο σώμα σε όλες του τις εκφάνσεις.